ตึ่งๆๆ งานเข้าแล้ววว ~~!!

เทอมนี้งานเข้ามากมาย

เริ่มตั้งแต่…การเปลี่ยนแปลงหน้าที่การทำงาน
และงานที่เพิ่มพูนมากขึ้น….
กับสโมสรนักศึกษาในมือเรา….กับนโยบายสมานฉันท์…
กับงานยักษ์ที่ต้องรับผิดชอบ :: Atom Games
ยังไงก็ต้องทำให้งานนี้ออกมาดีที่สุด
คงไม่ให้งานออกมาชุ่ยและอับอายขายหน้าแน่ๆ
ถึงแม้จะมีข้อจำกัดต่างๆมากมาย
แต่เราคงต้องใช้ข้อจำกัดต่าง ๆ นั้นมาเป็นโอกาสอีกนั่นแหละนะ…..

Summer Project ที่ลู่เข้าหา Rainy Project
คงต้องคุยกับหมินฟาและภูแล้วว่าเราจะปิดโปรเจคยังไงกันดี 5555
ดูท่าแล้วพอจะถูไถเอาตัวรอดได้บ้าง
แต่นั่นแหละ จะปิดโปรเจค สรุปผลยังไงดี 555+

Math Seminar สัมมนาตัวคณิต….
กับอาจารย์ต่าย…ไม่อยากให้อาจารย์ผิดหวังในตัวเรา
ดังนั้นเราต้องเริ่มทำแล้ว และก็ทำให้ดีที่สุด

สุดท้ายกับการเรียนเทอมนี้…
ถึงแม้จะเยอะมากมาย แต่ภายใต้งานอันมหาศาล
เราต้องเอาเรื่องนี้เป็นหลัก เรื่องงานอื่นๆเป็นรอง
แล้วพยายามไฟต์ให้ได้ดีที่สุด

เทอมนี้ สู้ๆๆๆๆๆ

^^’

โฆษณา

ลางสังหรณ์…

ตามกำหนดการแล้ววันนี้และพรุ่งีนี้ จะไปค่ายของชมรมวิชาการ
ปกติเวลาไปค่ายเนี่ย จะต้องจัดกระเป๋าก่อนไป 1 วัน (รึเปล่า 555)
แต่นี่นึกครึ้มอกครึ้มใจอะไรสักอย่าง กะว่า จะจัดตอนเช้าละกัน งานนี้เสื้อผ้าน้อยอยู่แล้ว

เข้านอนเมื่อคืน…แต่กลางดึกนั้นเอง…
ก็กลับปวดท้องเป็นอย่างหนัก ปวดบิดๆ
ตื่นไปเข้าห้องน้ำ ปรากฎว่า ท้องเดิน และอาเจียน

สักพักเริ่มไม่ไหวละ….บอกแม่ แล้วก็รีบไปโรงพยาบาลในบัดดล

หมอบอกว่า น่าจะเป็นเพราะ…อาหารเป็นพิษ นั่นเอง
(ดีที่ไม่ถูกวินิจฉัยว่าเป็นไข้หวัดตื่นตูม 2009 55+)
กลับมาก็นอนทั้งวัน – -“

ทำให้อดไปค่ายวิชาการเลย = =”

เป็นครั้งที่ 2 แล้วที่เกิดเหตุการณ์เช่นนี้
ครั้งแรกเป็นตอนไปค่ายอัจฉริยภาพ 2/6

 

รู้แล้วว่า วันหลังถ้าจะไปค่าย
ต้องจัดกระเป๋าตอนกลางคืนวันก่อนไป ฮ่าๆๆๆๆ

ทางเดินแห่งรัก

ก็ยังคงเดินทาง และยังคงเดินไป หาใคร…บางคน
อยากมีคนจริงใจ ผ่านเข้ามาในใจซักคน…..
แล้วฉันก็เดินทางต่อไป เพราะฉันไม่เจอใครอย่างนั้น
ฉันมั่นใจ ว่าเขานั้นมีตัวตน

ยังเต็มใจที่จะตามค้นหา และปฏิเสธที่จะท้อใจ
ยินดีที่จะเฝ้ารอ เพื่อเติมเต็มสิ่งที่หายไป
ยังพอใจที่ตามค้นหา ว่าคนดี ๆ ที่มีรักจริง อยู่ที่ไหน
คอยที่จะเจอเขา แม้ไม่รู้เมื่อไหร่

อาจเป็นการเดินทาง ที่ไม่มีปลายทางให้เจอสักที
แต่ไม่เคยลังเล ที่จะคอยบางคนที่ดี
เพราะฉันเชื่อในทางเดินแห่งรัก
ที่พร้อมจะนำทางให้ฉัน และฉันมั่นใจ
ว่าเขานั้นมีตัวตน

ยังเต็มใจที่จะตามค้นหา และปฏิเสธที่จะท้อใจ
ยินดีที่จะเฝ้ารอ เพื่อเติมเต็มสิ่งที่หายไป
ยังพอใจที่ตามค้นหา ว่าคนดี ๆ ที่มีรักจริง อยู่ที่ไหน
คอยที่จะเจอเขา แม้ไม่รู้เมื่อไหร่

รักยังอยู่ รักนั้นยังอยู่ ………………………….
ใครคนนั้น คนที่ตามหา……….คงมี
ใครคนนั้น ยังต้องตามหา……..

เพราะฉันเชื่อในทางเดินแห่งรัก
ที่พร้อมจะนำทางให้ฉัน และฉันมั่นใจ
ว่าเขานั้นมีตัวตน

ยังเต็มใจที่จะตามค้นหา และปฏิเสธที่จะท้อใจ
ยินดีที่จะเฝ้ารอ เพื่อเติมเต็มสิ่งที่หายไป
ยังพอใจที่ตามค้นหา ว่าคนดี ๆ ที่มีรักจริง อยู่ที่ไหน
คอยที่จะเจอเขา แม้ไม่รู้เมื่อไหร่

ใครคนนั้น คนที่ตามหา…..คงมี
ใครคนนั้น ยังต้องตามหา……………
ใครคนนั้น คนที่ตามหา…….คงมี
ใครคนนั้น ยังต้องตามหา…………..

Set Priority

Priority คือ…การให้ลำดับความสำคัญกับงาน

สำหรับปีนี้ ขอกำหนดลำดับความสำคัญของงานดังนี้

1. การเรียนใน Class
2. Learning English
3. การทำสัมมนา & Project
4. งานสโม + งานชั้นปี
5. งานภาควิชา
6. ชมรมวิชาการ

งานอื่นๆขอพิจารณาตามความเหมาะสม

สรุปทักษะช่วงปิดภาคฤดูร้อนตามเป้าหมาย….

งานประจำปิดภาคการศึกษานี้ และ (ควร) ต้องเสร็จก่อนเปิดเทอมนี้
1. Summer Project ของ พสวท. >> ยังไม่เสร็จ กลายเป็น Rainy Project ไปซะแล้วว = =”
2. แปล Paper ที่ไปถ่ายเอกสารจากห้องสมุด (ทำเล่นๆแก้เวิ่นเว้อ) >> ทำได้นิดนึงเอง = =”
3. ฝึกฝนวิทยายุทธ Real Analysis  >> ก็ทำได้นิดเดียวอีก = =”
4. ศึกษาภาษาอังกฤษด้วยตนเอง >> เริ่มต้นแล้ว (เรียนภาษาอังกฤษแล้วล่ะ)
5. เรียนขับรถให้ได้ภายในปิดเทอมนี้ >> เรียบร้อยแล้ว (ขับออกบ้านได้แล้ว)

เป้าหมายหลายส่วนยังไม่บรรลุ แต่ถือว่าประสบความสำเร็จในระดับที่น่าพอใจแล้ว ^^

สู้ต่อไปกับปีการศึกษาแห่งงานเข้า –.–

ดีกว่าเดิม

เคยไหม ที่ทำอะไรแล้วพลาดไป
ทุกข์ร้อนกังวล เสียใจอยู่เสมอ
เคยไหม ที่คิดว่าอยากจะย้อนเวลา
แก้ไขเรื่องราวที่เคยพลาดพลั้ง

แต่มันคงไม่มีทาง จะย้อนไปได้อย่างนั้น
มีแต่พรุ่งนี้ เรามีแต่พรุ่งนี้ ทุกๆ คนก็เหมือนกัน

เริ่มต้นกันใหม่ ยิ้มรับวันใหม่ทำให้ดีกว่าเดิม
เรื่องที่เคยผ่านให้มันเป็นดั่งสิ่งที่คอยสอนใจ
เริ่มต้นกันใหม่ ยิ้มรับวันใหม่ทำให้ดีกว่านั้น
ทุกคนมีชีวิตเพื่อทำ ให้วันพรุ่งนี้นั้นดีกว่าเดิม

เคยไหม ที่คิดว่าอยากจะย้อนเวลา
แก้ไขเรื่องราวที่เคยพลาดพลั้ง
แต่มันคงไม่มีทาง จะย้อนไปได้อย่างนั้น
มีแต่พรุ่งนี้ เรามีแต่พรุ่งนี้ทุกๆ คนก็เหมือนกัน

เริ่มต้นกันใหม่ ยิ้มรับวันใหม่ ทำให้ดีกว่าเดิม
เรื่องที่เคยผ่านให้มันเป็นดั่งสิ่งที่คอยสอนใจ
เริ่มต้นกันใหม่ ยิ้มรับวันใหม่ทำให้ดีกว่านั้น
ทุกคนมีชีวิตเพื่อทำ ให้วันพรุ่งนี้นั้นดีกว่าเดิม

พรุ่งนี้เป็นของเรา ยังมีสิ่งที่ต้องทำอีกตั้งมากมาย

เริ่มต้นกันใหม่ ยิ้มรับวันใหม่ ทำให้ดีกว่าเดิม
เรื่องที่เคยผ่านให้มันเป็นดั่งสิ่งที่คอยสอนใจ
เริ่มต้นกันใหม่ ยิ้มรับวันใหม่ทำให้ดีกว่านั้น
ทุกคนมีชีวิตเพื่อทำ ให้วันพรุ่งนี้นั้นดีกว่าเดิม

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เริ่มต้นกันใหม่วันนี้….กับภาระงานที่หนักอึ้งต่อไปอีก 1 ปีการศึกษา

คิดซะว่า เหนื่อยปีนี้ ปีหน้าสบายก็แล้วกันน่ะ อย่างน้อยก็มีทางเลือกให้เลี่ยงงานได้บ้างไม่มากก็น้อย

คิดว่าถ้าแบ่งเวลาดีๆ ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร (มั้ง)

เพราะยังไงการเรียนต้องมาก่อนอยู่แล้ว

 

สู้ๆ

Live & Learn

เมื่อวันที่ชีวิต เดินเข้ามาถึงจุดเปลี่ยน จนบางครั้งคนเราไม่ทันได้ตระเตรียมหัวใจ
ความสุขความทุกข์ ไม่มีใครรู้ว่าจะมาเมื่อไหร่ จะยอมรับความจริงที่เจอได้แค่ไหน

เพราะชีวิตคือชีวิต เมื่อมีเข้ามาก็มีเลิกไป
มีสุขสมมีผิดหวัง หัวเราะหรือหวั่นไหว เกิดขึ้นได้ทุกวัน

อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน
อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด

สุขก็เตรียมไว้ ว่าความทุกข์คงตามมาอีกไม่ไกล จะได้รับความจริงเมื่อต้องเจ็บปวดไหว

เพราะชีวิตคือชีวิต เมื่อมีเข้ามาก็มีเลิกไป

มีสุขสมมีผิดหวัง หัวเราะหรือหวั่นไหว เกิดขึ้นได้ทุกวัน

อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน
อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด

อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน
อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด

อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน
อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด

……อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด…..

Live And Learn – Boyd Kosiyabong

 

 

ที่ยกเพลงนี้ขึ้นมาวันนี้ เพราะไม่คิดว่า อะไรจะเปลี่ยนแปลงได้เร็วขนาดนี้

ภายใต้สภาวะที่ทุกคนอดทนจนถึงที่สุด
ในที่สุดระเบิดลูกใหญ่ TNT 1000 ลูกก็ถล่ม สนว.ในวันนี้
ในที่สุดทุกสิ่งก็มีการเปลี่ยนแปลง
(เสียดาย พลาด… ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์)

หวังว่าการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ จะก่อให้เกิดสิ่งที่ดีและงอกงามขึ้นแก่คณะวิทยาศาสตร์

ขอยกเลิกคำสั่งเหวี่ยง สนว. ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

Up Skill ขับรถ !!!

เหมือนที่เคยได้กล่าวไว้ข้างต้นเมื่อกลางเดือน เป็นหนึ่งในเป้าหมายว่า ปิดฤดูร้อนนี้ต้องทำภารกิจให้เรียบร้อย
ในที่สุดภารกิจก็เรียบร้อย…กับการหัดขับรถนั่นเอง 😀

เริ่มหัดขับรถออกมาจากบ้านตอนเดือนพฤษภาคม โดยมีโอมเป็นเทรนเนอร์ โดยขับช่วงรับน้องมาโดยตลอด
จนกระทั่งเปิดเทอม

ภาวะจำเป็น วันเปิดสายรหัส

ตอนแรกจะติดรถมาที่คณะกับแม่ แต่เนื่องจากไม่ตื่น 555+ เลยบอกแม่ว่า เดี๋ยวขึ้นรถแดงเอง
โดยไม่ได้คิดว่า ภาวะการแบกของหนักเป็นยังไง

พอตื่น กำลังจะออกบ้าน ก็เลยรีบขนของ ปรากฏว่า หนักโคตร…
เลยกลั้นใจเอารถออกบ้าน

แล้วก็เลยได้ขับรถออกบ้านด้วยตนเองเป็นวันแรกแล้ว เย้ๆๆๆๆ

ในที่สุดก็ประสบความสำเร็จ ^^

แต่วันนี้ก็มีจุดด่างพล้อย….

เนื่องจากไปซื้อเครื่องเสียบในรถ (ที่จูนคลื่นวิทยุ) เสียบกับ mp3
ตอนเช้ากำลังลองของ เสร็จละก็ขับรถออกไปโดยไม่ได้ดูกระจกหลัง

รู้ตัวอีกทีเมื่อได้ยินเสียง ตู้มมมมมมม
ปรากฎว่า…ชนเสารั้วหน้าบ้านครับ ฮ่าๆๆๆๆ

ความเสียหาย…..ซีเมนต์ที่เสาแตก….ประตูบ้านงอ….ไฟท้ายรถแตก (พลาสติกครอบ)

แถมยังไม่พอหลังจากออกบ้าน เสียขวัญกำลังใจไปยกแรก

ออกจากบ้าน มัวเห่อเครื่องเล่นเพลงต่อ (ยังไม่เข็ด 555)
ไม่ทันรู้ว่า รถไหลไปชนรถข้างหน้า O_O

โชคดีที่รถข้างหน้าเป็นรถกระบะเก่าๆ และการชนก็แต่แตะๆไม่มีความเสียหายใดๆ
และไม่ได้รับการเอาเรื่องแต่อย่างใด 555+

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า……

อย่าฟังเพลงขณะขับรถ ถ้าท่านเป็นมือใหม่หัดขับ ฮ่าๆๆๆๆๆ