ชีวิตบัดซบ : ข้อคิดที่ได้จากเกรดภาคเรียนที่ 1/2554

สำหรับครั้งแรกของการเรียนระดับบัณฑิตศึกษา

เหตุการณ์เหล่านี้ เป็นสิ่งที่เลวร้ายเกิดขึ้นก่อนมิดเทอม (ซึ่งถูกปรับปรุงใหม่ตอนไฟนอล)

  1. ในห้องเรียนแล้วงงๆ อ๊ะ จด note ไว้แล้วเดี๋ยวกลับไปอ่านอีกทีนึง
  2. อ่านๆ เขียนๆ  ข้ามๆ ติดที่ตรงนี้อะ ข้ามไว้ก่อน เดี๋ยวค่อยกลับมาอ่านใหม่ (แล้วก็กลับมาอ่านไม่ทัน)
  3. แบบฝึกหัด ทำไม่ได้ เอาไว้ก่อน (แล้วก็กลับมาทำไม่ทัน)
  4. เอาวิชาที่ชอบก่อนละกัน ที่เหลือเอาไว้ก่อน (แล้วก็กลับมาลุยไม่ทัน)
  5. สร้างเมืองก่อนแล้วกัน FB สักหน่อยละเดี๋ยวค่อยอ่าน กะเวลาไว้แล้วน่าจะทัน

แต่จาก 1-5 เกิดเหตุการณ์

  • เป็นไข้เลือดออกก่อนมิดเทอม 2 สัปดาห์ (สัปดาห์ Climax ของแต่ละวิชา = =”)
  • ลุงเสีย ไปงานศพลุง 4 วันก่อนสอบ

สรุป มิดเทอมครั้งนี้เป็นมิดเทอมที่เลวร้ายที่สุดที่เคยเจอมา T___T และพบกับความ (W)onderful ไป 1 ตัว
ตัวที่เหลือหลังคะแนนออก (ซึ่งดรอปไม่ทัน) ก็นอยด์ได้ประมาณสัปดาห์สองสัปดาห์ (ถอดใจไปหลายสิบครั้ง ท้อแท้ไปหลายสิบหน)…
สุดท้ายยังไงก็ต้องสู้อยู่ดี

สรุปเลยละกัน

  1. การผลัดวันประกันพรุ่งทำให้เราซวยได้
  2. การไม่ได้ทำแบบฝึกหัด (เพราะคิดว่าจำเนื้อหาที่อ่านได้) เป็นการฆ่าตัวตายอย่างรุนแรง
  3. การอ่านเก็บๆตุนๆ ไว้ ทำแบบฝึกหัด discuss โจทย์ ช่วยให้เราจำอะไรได้ดีมาก
  4. การช่วยกันทำโจทย์กับเพื่อนๆ ทำให้การเรียนรู้มีสีสัน

สรุปเป็นข้อคิดสอนใจได้ดังนี้

  1. วิริยะอุตสาหะ นำมาซึ่งความสำเร็จ Labor Omnia Vincit
  2. ท้อแท้จะหงอย ท้อถอยจะแพ้
  3. เรียนรู้จากความผิดพลาด ดีกว่าผิดพลาดแล้วไม่เรียนรู้

สุดท้ายนี้ เทอมหน้า ประวัติศาสตร์ต้องไม่ซ้ำรอย (ที่แย่ๆ นะ) !

โฆษณา